Kontakt

Das inklusive Theater

B-Rührung (Berührung durch Bewegung)

Hinter diesem Namen verbirgt sich ein von der Aktion Mensch gefördertes Projekt, in dem seit März 2014 deutsche und polnische Menschen mit und ohne psychische Beeinträchtigungen miteinander agieren.
Die körperlichen Voraussetzungen und die jeweilige psychische Verfassung bestimmen die Inhalte unseres gemeinsamen Arbeitens. Inklusion wird nicht versucht, sie wird gelebt.
Über Formen der Körperarbeit lernen die Teilnehmer sich und die anderen anders wahrzunehmen. Sie werden befähigt die Grenzen ihres Körpers zu erspüren und zu erweitern.
Die Teilnehmer lernen ihren Alltag spielerisch zu reflektieren. Durch den Perspektivwechsel erhalten sie die Fähigkeit, diesen neu zu betrachten, neu zu bewerten und gegebenfalls unangemessene Verhaltensstrategien zu ändern. So erfahren die Teilnehmer, dass neue Wege möglich sind, Wege auf denen sie lernen Verantwortung für sich und andere zu übernehmen.
Die Teilnehmer erarbeiten anfangs kleine Spielszenen, stellen sich diese gegenseitig und schließlich einem erweiterten Publikum vor. Neben dem Agieren als Darsteller erhalten sie die Möglichkeit vor und auch hinter der Bühne aktiv zu werden. Zum Ende des Projektes wird ein Theaterstück zur Aufführung gebracht, wobei nicht die Präsentation im Vordergrund steht, sondern der einzelne Mensch mit seiner Geschichte und seinen Erfahrungen, sowie das solidarische Miteinander in der Gruppe, das auch über die Grenzen des Projektes hinaus Verbindungen schafft.
Gegenseitige Wertschätzung, Grenzerfahrungen, Staunen über sich und andere, lässt jedes Treffen zu einem tiefgreifenden Erlebnis werden. Gefühle werden erfahren und gelebt.

 

Angeleitet wird die Arbeit in den Räumen des Theater Frankfurt von einem Team aus Pädagogen, Schauspielern, Betreuern und Therapeuten.

 

 

Za tą nazwą kryje się projekt wspierany do 70% przez Aktion Mensch, w którym od 2014 roku działają razem osoby z Polski i Niemiec, z zaburzeniami psyhicznymi i bez. Predyspozycje fizyczne, oraz stan psychiczny każdego z uczestników determinuję treści wspólnej pracy. Nie podejmujemy próby inkluzji, my nią żyjemy.
Przez ćwiczenia fizyczne uczestnicy uczą się inaczej postrzegać siebie i innych. Uzyskują umiejętność sprawdzania i poszerzania granic własnego ciała.
Uczestnicy uczą się reflektowania codzienności poprzez grę aktorską. Poprzez zmianę perspektywy nabywają umiejętność patrzenia w nowy sposób na codzienność, nowego jej oceniania i w razie potrzeby korygowania niewłaściwych strategii zachowania. W ten sposób uczestnicy dowiadują się, że są możliwe inne drogi - drogi, na których nauczą się podejmować odpowiedzialność za siebie i innych.
Uczestnicy opracowują scenki, pokazują je najpierw sobie nawzajem, następnie szerszej publiczności. Poza działaniem w roli aktorów, biorą również udział w przygotowaniu kostiumów i rekwizytów, przygotowywania pomieszczeń na przyjęcie widzów, wreszcie w ich podejmowaniu. Na koniec projektu zostanie wystawione przedstawienie, w którym na pierwszym planie stoi nie produkt, a poszczególne osoby z ich historiami i doświadczeniami, solidarne współdziałanie jako grupa, której nić porozumienia sięga poza granice projektu.
Docenienie się nawzajem, skrajne doświadczenia, dziwienie się sobie i innym, pozwalają każdemu spoktaniu stać się głębokim przeżyciem. Uczucia są postrzegane jako coś, czego się doświadcza i czym się żyje.
Praca jest prowadzona w pomieszczeniach Theater Frankfurt, przez grupę pedagogów, aktorów, opiekunów i terapeutów.